01
आरम्भः
तपःस्वाध्यायनिरतं तपस्वी वाग्विदां वरम्।
नारदं परिपप्रच्छ वाल्मीर्मुनिपुङ्गवम्॥
This opening remembrance recalls Valmiki’s inquiry to Narada and points toward the beginning of the Ramayana narrative tradition.
02
रामस्वरूपम्
रामो विग्रहवान् धर्मः साधुः सत्यपराक्रमः।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवानामिव वासवः॥
This famous verse presents Rama as the very embodiment of dharma, truth, restraint, and kingly virtue.
03
लोकहितम्
जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी॥
This well-loved line honors mother and motherland as greater even than heaven in emotional and ethical importance.
04
चरितम्
चरितं रघुनाथस्य शतकोटि प्रविस्तरम्।
एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम्॥
This closing selection praises the sacred power of Rama’s story and the merit found in listening to or reciting it.